ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ Η
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΦΥΤΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΤΣΙΓΑΡΙΑΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
«Ανέβα ρε στην Τσιγαριά και πιάσε μου ένα τσιγάρο» λέει ο λαϊκός
στίχος, ίσως φέτος το όνειρο αυτό των καπνιστών νεοελλήνων, να γίνει
πραγματικότητα. Η τύχη και ο θεός της Ελλάδας πρέπει να βοηθήσει και επιτέλους
να βρεθεί η παραλία στην οποία θα ευδοκιμεί η Τσιγαριά.
Κάποιες
γενικές οδηγίες για την σπορά της γόπας που κατόρθωσα να συλλέξω, τις παρουσιάζω,
ώστε να επεκταθεί το καινοτόμο αυτό ελληνικό πρόγραμμα πειραματικής
σκουπιδοκαλλιέργειας, σε κάθε ακτή και παραλία.
Οι μέθοδοι της σποράς είναι οι εξής τέσσερεις
:
α. Δια της
εκτίναξης του αποτσίγαρου.
β. Δια της επιφανειακής
σποράς.
γ. Δια της εκχώσεως
της γόπας εντός της άμμου ή των βοτσάλων.
δ. Δια της
συλλογής των αποτσίγαρων του καλλιεργητή και η εν κρυπτώ εναπόθεσή των, πίσω
από παραθαλάσσιους βάτους.
Αναλυτικά
η σπορά σε κάθε μέθοδο έχει ως εξής:
α. Δια της εκτίναξης του αποτσίγαρου.
Στην
μέθοδο αυτή ο καπνιστής – καλλιεργητής, εκτινάσσει την γόπα του με την βοήθεια
του μέσου δακτύλου και όπου πάει. Οι κίνδυνοι της σποράς αυτής είναι:
1.
Να
πέσει στην πετσέτα του διπλανού λουόμενου. Στην περίπτωση αυτή, κάνετε ότι δεν
βλέπετε και γυρίζετε με τρόπο το κεφάλι σας αποπνέοντας αργά - αργά τον καπνό, ώστε να μην γίνετε αντιληπτός.
2.
Να
πέσει η γόπα εντός της θαλάσσης και η πρόσπτωσή της να γίνει σε κεφάλι
λουομένου. Και στην περίπτωση αυτή ακολουθείτε την προηγούμενη οδηγία. Ο
μεγάλος κίνδυνος στην περίπτωση αυτή, είναι η γόπα να μεταφερθεί σε απέναντι
τουρκική ακτή και να κλαπεί η πατέντα της καλλιέργειας. Από το υπουργείο
Ωχαδερφισμού έχει δοθεί σχετική οδηγία, ώστε η σπορά δια της εκτίναξης, να
επιτρέπεται μόνον σε κλειστούς κόλπους και σε ελληνικούς θαλάσσιους διαύλους,
όπως Εύβοιας – Στερεάς, Πελοποννήσου – Στερεάς κλπ.
γ. Δια της εκχώσεως της γόπας εντός της άμμου ή των βοτσάλων
Μετά το
φουμάρισμα, πιέζετε την γόπα εντός της άμμου ή των βοτσάλων, σε βάθος ολίγων
εκατοστών. Κατόπιν την σκεπάζετε, κοινώς κρύβετε και περιμένετε τον επόμενο
χρόνο να φυτρώσει η Τσιγαριά.
δ. Δια της συλλογής των αποτσίγαρων του καλλιεργητή
και η εναπόθεσή των εν κρυπτώ, πίσω από παραθαλάσσιους βάτους.
Ο καλλιεργητής
ως δήθεν προοδευτικός της καθαριότητας, φυλάσσει τ’ αποτσίγαρά του και εν συνεχεία τα εναποθέτει πίσω από σκίνα
ή άλλους βάτους. Η μέθοδος αυτή πλεονεκτεί, καθώς στους χώρους αυτούς, υπάρχει
το σχετικό λίπασμα από πάμπερς και άλλο σκουπιδαριό, που έχουν εναποθέσει και
προνοήσει εθελοντές της καλλιέργειας αυτής. Ο γράφων θα πρότεινε η ερευνητική και πειραματική καλλιέργεια της Τσιγαριάς, να τύχει του σχετικού αναπτυξιακού προγράμματος ΕΣΠΑ. Οι σχετικές επιδοτήσεις θα βοηθήσουν ώστε η καλλιέργειά της να επεκταθεί και στα ελληνικά δάση. Είναι αδιανόητο οι πειραματικές καλλιέργειες να αφήνονται στην καλή θέληση των διερχομένων απ’ αυτά, οι οποίοι πετούν τα αποτσίγαρά τους απρογραμμάτιστα κι όπου λάχει. Επιτέλους ο κος Στουρνάρας πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες. Η τεχνογνωσία στην καλλιέργεια της Τσιγαριάς είναι μοναδική στον τόπο μας και πρέπει ν’ αρχίσει να εξάγεται. Ο πλανήτης πάσχει και μείς πρέπει να βοηθήσουμε με τον δικό μας μοναδικό τρόπο.
για τη χιλιάκριβη την Τσιγαριά
θέλουμε ελεύτερη εμείς πατρίδα
και πανανθρώπινη την Τσιγαριά
Σπύρος Καβακόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου